ข้อมูลการท่องเที่ยวซานฟรานซิสโก Travel in San Francisco

Blog ย้ายที่อยู่ไปที่ http://www.thaiinamerica.com โพสเก่าๆเหมือนเดิมแต่มีโพสใหม่ให้อ่านทุกวันค่ะ Dear Khun Bang -orn Thanks so much for visited my blog ka Refering to your questions ka 1. If you is referring to the http://www.granthotel.net then it looks like a good place, but you have to walk up or down some hills to get to Union Square and maybe through some areas…

ทำงานเสริฟในร้านอาหารไทยในอเมริกา

นักศึกษาส่วนที่ไปเรียนต่อที่อเมริกาหรือคนไทยที่กะไปขุดทองที่อเมริกา  งานแรกที่คิดจะมองหาก็ไม่พ้นการทำงานในร้านอาหารไทย โยเฉพาะในกลุ่มนักเรียนซึ่งน่าจะมีทักษะในการสื่อสารภาษาอังกฤษไม่เลวร้ายนัก ก็มักคิดถึงงานเสริฟ  waiter waitress นักศึกษาหลายคนส่วนใหญ่ที่สามารถไปเรียนเมืองนอกเมืองนาได้ก็ล้วนแต่เป็นผู้มีอันจะกินทั้งนั้น  แล้วจะทำได้ม๊เนี้ย แล้วไปทำงานร้านอาหารไทยไปทำงานเสริฟเนี่ยเขาต้องทำอะไรบ้าง และควรมีทักษะอะไร บ้างละ มาฟังกันเลย หลักๆเลยถ้าจะทำงานรับ order ภาษาอังกฤษต้องได้ ต้องฟังได้ พูดได้ แต่ถามว่าต้องเก่งภาษามากไม๊ไม่ต้องเก่งมากก็พอได้ เพราะจริงๆศัพท์มันก็วนไปวนมา แล้วเราก็ไม่ได้คุยกับลูกค้าอะไรมากมาย บางครั้งลูกค้าก็จิ้มในเมนูด้วยซ้ำว่าเอาอันนี้แหละ แต่ถ้าภาษาดีก็ได้เปรียบ ดังนั้นเตรียมฝึกภาษาไว้ก่อนเลย  สิ่งสำคัญต่อมาความเร็ว ต้องเดินให้เร็ว เดินช้าจะถูกเพื่อนร่วมงานจิกกัด หาว่าเราขี้เกียจ ไม่คล่อง บางทีคนก็โครตน้อยแต่ก็ต้องทำเดินเร็วตลอดเวลา กึ่งเดินกึ่งวิ่งนี่จะดีมาก คือยุ่งไม่ยุ่งก็เดินให้เร็ว อันนี้เจอมากับตัวเอง ไปทำเราก็เดินปกติ แบบไม่ได้เดินช้าอะไรเลย บางทีลูกค้าก็ไม่มีก็ต้องทำเป็นเดินเร็วอยู่ดี  เอ้าเวอร์ๆเข้าไปก่อนแล้วกันไม่งั้นอาจโดนเพื่อนร่วมงานแอบฟ้องนายได้ว่าเดินช้า ต้องแบกจานได้ทีละเยอะๆๆๆๆ ฮ้าจริงๆมันมีวิธีซ้อนจานที่ทำให้เราเก็บจานได้ทีละมากๆ ถ้าแบกจานได้น้อยอาจโดนข้อหาทำงานไม่เป็น บางร้านใจร้ายคนเขาไม่เคยทำงานแบบนี้มาก่อนสอนก็ไม่สอน แต่บอกทำไม่ได้ ทำใจ จำรายการอาหารในเมนูได้ทั้งหมด หน้าตาอาหารแบบนี้เรียกว่าอะไร รวมทั้งถ้าจำราคาได้ด้วยจะดีมาก สำคัญนะจ๊ะ หาความรู้เกี่ยวกับเรื่องไวน์ ไวน์มีกี่แบบ รวมทั้งวิธีการเปิดขวดไวน์ การรินไวน์ รินเบียร์ รวมทั้งเรื่องเครื่องดื่มน้ำเมาทั้งหลาย เพราะหลายร้านจะมีบาร์ด้วย ดังนั้นถ้ามีความรู้เรื่องนี้จะช่วยได้มาก ทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษทางโทรศัพท์…

หาที่พักในซานฟรานซิสโก

ตอนนี้ Blog ย้ายที่อยู่ใหม่แล้วค่ะ ที่ WWW.thaiinamerica.com โพสเดิมยังอยู่ และมีโพสใหม่ๆให้อ่านค่ะ สำหรับวันนี้เป็นเรื่องที่ไม่ต่อเนื่องจากครั้งที่แล้วแต่อย่างใด แต่มีหลายคนสอบถาม ขอคำแนะนำเกี่ยวกับเรื่องการหาที่พักในซานฟรานซิสโก จริงๆตรงนี้ตอบยาก มันขึ้นอยู่กับจังหวะว่าตรงไหนเต็มตรงไหนว่าง และทำงานหรือเรียนที่ไหน แต่ย่านที่สะดวกก็เป็นย่าน Downtown  Market street ประมาณนั้นเพราะรถเมล์เยอะ อยู่ในแหล่งช๊อปปิ้ง ร้านอาหารเยอะ พูดง่ายๆสะดวกสบาย จริงๆย่านอื่นๆอีกหลายย่านที่น่าอยู่และปลอดภัย Marina Nob hill South of Market เอาเป็นว่าสรุปย่านที่ไม่ควรไปอยู่เพราะค่อนข้างอันตรายประมาณเพื่อนบ้านและชุมชนไม่ดี ซึ่งก็มีไม่มาก เวลาหาที่พักก็ห่างย่านเหล่านี้เอาไว้ ย่านไม่ดีได้แก่  Sixth Street , สุดๆ ปลายๆ ถนน Third Street, ถนน Eddy และ Jone ถ้าถามต่อว่าแล้วอพาตเมนส์ในซานฟรานซิสโก อันนี้หมายถึงในเมืองซานฟรานจริงๆไม่ใช่เมืองรอบๆราคาประมาณเท่าไร  บอกเลยว่าส่วนใหญ่ม่ต่ำกว่าพันเหรียญ ที่บอกว่าพันก็ห้องธรรมดา สตูดิโอ ซึ่งขึ้นอยู่กับย่านด้วย ถ้าประมาณหนึ่งห้องนอน สองห้องนอน ก็พันกว่า สองพัน สามพันกว่าขึ้นไป …

ของไทย ไทย อะไรที่ฮอตฮิตในอเมริกา

ตอนนี้ Blog ย้ายที่อยู่ใหม่แล้วค่ะ ที่ WWW.thaiinamerica.com โพสเดิมยังอยู่ และมีโพสใหม่ๆให้อ่านค่ะ จริงๆแล้วคนอเมริกันส่วนใหญ่รู้จักคำว่าไทย แต่ไม่ได้แปลว่ารู้จักประเทศไทย อเมริกันน่าจะเกือบร้อยเปอร์เซ็นรู้จักประเทศไทย เพราะ”อาหารไทย” ในอเมริกามีร้านอาหารไทยมากมายและอาหารไทยเป็นอาหารที่เป็นที่นิยมเอามากๆ ฝรั่งหลายคนที่รู้จักบอกว่า “อาหารไทยเป็นอาหารที่อร่อยที่สุดในโลก” ฟังแล้วน่าปลื้มชะมัดต้องขอบคุณบรรพบุรุษที่คิดค้นสูตรอาหารอร่อยๆ ที่ทำให้ประเทศไทยเป็นที่รู้จักทั้งๆที่หลายๆคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าประเทศไทยอยู่ตรงไหน ในแผนที่โลก  อันนี้เรื่องจริง  ตัวเองตอนอยู่ที่นั่นฝรั่งจะชอบถามเรื่องอาหาร ทำต้มข่าไก่เป็นไม๊ ทำสะเต๊ะเป็นไหม  ข้าวเหนียวละทำอย่าไร หุงข้าวสวยให้มันนุ่มน่ากินมีเคล็ดลับอะไร  เวลามีปาร์ตี้ทำอาหารไทยง่ายๆไปเลี้ยงอือกินกันหมดเกลี้ยงเลย อีกสิ่งหนึ่งที่ฮอตฮิตมากคือ “นวดไทย Thai massage”  ฝรั่งที่ชอบนวดล้วนแต่ติดใจศิลปะการนวดไทยกันทั้งนั้น เนื่องจากนวดไทยนั้นจะช่วยการบำบัดอาการปวดเมื่อยได้มากกว่าการนวดแบบอื่นเช่นสวีดิชที่เน้นการผ่อนคลายคือไม่หนักหน่วงและมีการเน้นกดจุดแบบนวดไทย  น่าภูมิใจอีกเช่นกัน ไทยเรามีของดีเยอะจะตายไป อะไรอีกน่าที่เป็นของไทยและฮิตในหมู่ฝรั่ง  อันนี้เฉพาะฝรั่งหนุ่มๆเท่านั้น ก็สาวไทยไงละจ๊ะ  จริงๆนะค่ะ ตอนนี้สาวเอเชียเป็นที่ชื่นชอบของหนุ่มๆฝรั่งจำนวนมาก สาวเอเชียที่ฮอตฮิต คือสาวญี่ปุ่น สาวเกาหลี สาวจีน และสาวไทยเรานี่แหละ  ทำไมฮิตละ ทำไมหนุ่มๆฝรั่งอยากมีแฟนเอเชียหรือมีแฟนคนไทย อันนี้เท่าที่ฟังหลายเหตุผล เช่นอ่อนหวานกว่า เอาใจเก่งกว่า ไม่มั่นใจในตัวเองจนเกินเหตุ ผิวสวยและนุ่มกว่า รูปร่างดี ไม้อวนตัวใหญ่เกินเหตุ แต่ถ้าเทียบกันแล้วระหว่างญี่ปุ่น เกาหลี จีน ไทย…

ความคิดคนไทย..ความคิดฝรั่ง

ตอนนี้ Blog ย้ายที่อยู่ใหม่แล้วค่ะ ที่ WWW.thaiinamerica.com โพสเดิมยังอยู่ และมีโพสใหม่ๆให้อ่านค่ะ คนไทยหลายคนที่ไปอเมริกาไปทำงาน รวมทั้งไปเรียน  ซึ่งจริงๆก็เพื่อนกันนี่แหละ  โปรยยาหอมให้ฟังโอ้ยอเมริกาดีกว่าเมืองไทยเยอะ คนก็ nice ไม่มานั่งดูถูกกันแบบคนไทย เช่นอยู่เมืองไทยทำงานร้านอาหารนี่ต่ำต้อยมาก แต่ถ้าเป็นอเมริกาเขาไม่มาดูถูกอาชีพอะไรก็เหมือนกัน ก็ทำงานได้เงินเหมือนกัน ทำงานร้านอาหารก็มีรถขับนะจ๊ะไม่ใช่กระจอก   แถมยังบอกทำงานร้านิอาหารไทยดีกว่าทำงานในออฟฟิตอีก เพราะได้ทิปเงินดีกว่า   ตกลงมันจริงไม๊ละที่ฝรั่งอเมริกันเขาคิดว่าทำงานอาชีพอะไรก็เหมือนกันนะ ทำงานเสริฟไม่ได้ต่ำต้อย เขาไม่ได้ดูถูกประมาณนั้น  อันนี้ที่คุยกับแฟนซึ่งเป็นอเมริกันและเพื่อนของเขาครอบครัว (บางอย่างเขาไม่ได้พูดตรงๆหรอกแต่ก็รู้ได้เอง)  เริ่มที่แฟนเราเองก่อนเลย เขาบอกเลยว่าถ้าคิดทำงานในร้านอาหารระยะยาวก็รับไม่ได้ ถ้าแค่เล่นๆเอาประสบการณ์ก็โอเค  เขาบอกทำไปก็ไม่ได้อะไร นอกจากทำเพราะหาประสบการณ์อยากเปิดร้าน แต่ประเภทคิดทำไปตลอดเป็นอาชีพหลักนี่สินคิด คงทนคบต่อไปไม่ได้  เหมือนคนที่ไม่อยากพัฒนาตัวเองย่ำอยู่กับที่ เพราะจริงๆรายได้จากการทำงานร้านอาหารที่คนไทยคิดว่าเยอะฝรั่งเขาไม่ได้คิดด้วยซะหน่อย  แฟนเราเองพูดหลายหนตอนทำงานที่ร้านอาหาร เพราะกลับก็ดึก เสื้อผ้าเลอะ มีกลิ่นอาหารติดตัวกลับบ้าน  เขาบอกเลิกทำเหอะเงินนิดหน่อยเสี่ยงกับการกลับบ้านดึกมีอันตรายขึ้นมามันไม่คุ้มเลย เขาจ่ายให้ก็ได้เงินที่ได้จากร้านอาหารนะ  อือนี่แค่ความคิดคนคนเดียวนะ มาที่ความคิดที่สอง อันนี้ไม่ใช่เขาบอกตรงๆ แต่เรื่องราวมีว่า น้องสาวแฟนเราเอง (ก็ฝรั่งอีกแหละ) เขาก็มีแฟนซึ่งเป็นฝรั่งเหมือนกัน คบกันมาเกือบสิบปี ผู้ชายจริงๆก็ดีนิสัยดี (อันนี้แฟนเล่าให้ฟังอีกต่อ)  คบมานานหมั้นกันแล้ว แต่สุดท้ายน้องสาวเขาขอเลิก เพราะผู้ชายคนนี้ไม่รักดี จบปริญญาตรี…

ทำงานร้านอาหารไทยในอเมริการายได้ดีจริงไม๊

ตอนนี้ Blog ย้ายที่อยู่ใหม่แล้วค่ะ ที่ WWW.thaiinamerica.com โพสเดิมยังอยู่ และมีโพสใหม่ๆให้อ่านค่ะ     ถ้าถามว่าทำงานในร้านอาหารไทยในอเมริกามันได้เงินเยอะจริงไม๊  อันนี้คงจริงเพราะค่าเงินมากกว่า บางคนบอกทำงานที่นี่คือทำงานร้านอาหารได้เงินเป็นหลักแสน (เมื่อเปลี่ยนเป็นเงินไทย) นั่นหมายความว่าต้องได้เดือนละไม่ต่ำกว่าสามพันเหรียญต่อเดือน  หมายความว่าต้องทำได้วันละไม่น้อยกว่าวันละร้อยเหรียญ และต้องทำงานทุกวัน ทุกวันในที่นี้คือตั้งแต่เช้าจนดึก ไม่ใช่ทำแค่กะเดียวเพราะถ้าทำกะเดียวยากมากที่จะได้ถึงร้อยเหรียญ  ได้เงินคงเยอะแต่ทำงานหนักและทำทุกวัน แต่ในความเป็นจริงอันนี้หมายถึงที่ซานฟราน ยากมากที่จะได้ทำงานทุกวัน เพราะคนไทยเยอะ ส่วนมากก็แบ่งๆวัน แบ่งๆกะกันไป ดังนั้น บางคนอาจทำสามวัน สองวัน คงมีบางคนที่ได้ทำทุกวันทำเต็มวันแต่ยากมากสำหรับคนมาใหม่ ยิ่งตอนนี้คนไทยเยอะ ยิ่งยากที่ได้ยินมาบางคนได้งานแค่วันเดียวต่อวันก็มี ดังนั้นไม่ต้องคิดว่าจะรวย แค่พอใช้ที่นี่ยังไม่พอเลย ต้องขอเงินพ่อ แม่ที่เมืองไทยแหละถึงอยู่ได้  แต่มีเพื่อนหลายคนทำงานร้านอาหารไทยแต่รัฐอื่น เช่นที่ ออสติน เท็กซัส   แอลเอ หรือนิวยอร์ก ส่วนมากที่ฟังก็ได้คนละประมาณร้อยกว่าเหรียญต่อวัน ร้อยกว่าที่ว่าก็ร้อยต้นๆ   แต่มีคนหนึ่งอยู่ชิคาโกบอกได้สองร้อยต่อวัน  แต่ก็คือต้องทำวันละสองกะ  ดังนั้นจึงสรุปได้ยากว่ามันได้เงินเยอะจริงไม๊ เพระบางคนก็ได้เยอะจริงแต่บางคนก็ไม่ (อย่างตัวเองเป็นตัวอย่าง ได้น้อยมาก)  แต่ต้องย้ำว่าคนที่เขาบอกว่าได้เดือนแสน สองแสน ที่นี่คือต้องทำงานเกือบทุกวัน เช้าจนดึก ก็ถ้าคิดว่าคุ้มมันก็คุ้ม  มีเพื่อนคนไทยที่เคยอยู่แอลเอคนหนึ่งบอกว่า ทำงานเสริฟในร้านอาหารไทยนะดีกว่าไปทำงานแบงค์นั่งร์เตอร์…

รายได้จากการทำงานร้านอาหารไทยในอเมริกา

ตอนนี้ Blog ย้ายที่อยู่ใหม่แล้วค่ะ ที่ WWW.thaiinamerica.com โพสเดิมยังอยู่ และมีโพสใหม่ๆให้อ่านค่ะ วันแรกในการทำงานในร้านอาหารไทยในซานฟรานซิสโก  อย่างที่บอกเจ้าของร้านรับเข้าทำงานโดยบอกว่าให้มาฝึกงานก่อน วันแรกทำงานตั้งแต่ประมาณสี่โมงครึ่งถึงห้าทุ่ม ได้ตังค์เท่าไรนะ เศร้าค่ะ ได้สิบห้าเหรียญ คิดเป็นเงินไทยก็ประมาณห้าร้อย ตอนนั้นก็อือเข้าใจนะเพราะว่าเรามาฝึกงานและมันไม่มีทางเลือกเพราะร้านอื่นก็เต็มและไม่เปิดโอกาสให้เลย  แต่ตอนกลับถึงบ้านก็คิดนิดหน่อยคือเงินเดือนที่ได้ในการทำงานในเมืองไทยมันมากกว่าที่ได้จากที่นี่อีกงานก็ดีกว่าคืองานมันคนละเรื่องกันเลย  “ใครบอกทำงานในเมกาได้เงินเยอะ โกหก” คิดในใจ  เจอแฟน เขาก็ถามเป็นไงทำงานวันแรกได้เงินเท่าไร  อายค่ะ เออสิบห้าอะ เขาก็อือก็ไม่เป็นไรนิ ก็ถือว่าได้ประสบการณ์ เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง เราอายเพราะก่อนมาที่นี่คุยกับแฟนบอกอยากมาทำงานเก็บเงิน เพราะเพื่อนบอกทำงานเสริฟรายได้ดี เขาได้กันร้อยกว่าเหรียญขึ้นไปอย่างต่ำก็แปดสิบ แต่ความจริงคือสิบห้าเหรียญ แต่เราก็พยายามพูดให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นว่า “อือแต่เราได้กินอาหารฟรีนะ กินเต็มที่เลยถ้าคิดรวมอาหารที่เขาให้กินยี่สิบกว่าเหรียญ “    ฟังมาถึงตอนนี้หลายๆคนอาจสงสัยว่าแล้วตกลงทำงานร้านอาหารมันรายได้ดีจริงไม๊  ตรงนี้บอกเลยว่าบางคนก็ดีจริงแต่บางคนก็ไม่ ขึ้นอยู่กับว่าทำงานร้านไหน ร้านขายดีไม๊และพนักงานเยอะไม๊ เพราะรายได้ส่วนใหญ่มาจากทิป ค่าแรงส่วนใหญ่อยู่ที่ประมาณชั่วโมงละห้าเหรียญ บางร้านไม่ให้เลย แต่ได้เยอะหรือไม่ก็ตรงทิป  ถ้าร้านเงียบก็เศร้าไป หรือบางร้านขายดีแต่คนทำงานเยอะก็แบ่งเยอะ ตัวหารเยอะก็ไม่ดีอีก   ร้านที่ทำอยู่คนอื่นๆที่เขาทำจริงๆคือไม่ได้ฝึกงานอย่างเรา เขาได้ประมาณไม่เกินร้อยเหรียญ อันนี้คือทำทั้งวันนะค่ะ คือทำสองกะ เช้าสิบโมงเช้าถึงอย่างน้อยสี่ ห้าทุ่ม ถ้าทำกะเดียวไม่มีทางเลย บางคนทำแค่ตอนเช้าได้ไม่ถึงสี่สิบเหรียญก็มี หรือบางคนทำแต่บ่ายก็ได้ไม่มากบางวันอาจแค่สี่สิบ…

งานร้านอาหารไทยในซานฟรานซิสโก (2)

ตอนนี้ Blog ย้ายที่อยู่ใหม่แล้วค่ะ ที่ WWW.thaiinamerica.com โพสเดิมยังอยู่ และมีโพสใหม่ๆให้อ่านค่ะ มาเล่าต่อเรื่องการทำงานร้านอาหารไทยในซานฟรานซิสโก  เด็กที่ทำงานเสริฟส่วนใหญ่เป็นนักเรียนที่มาเรียนภาษา และมาเรียนต่อปริญญาโท อายุส่วนใหญ่ประมาณยี่สิบต้นๆทั้งนั้น ดังนั้นเราจึงกลายเป็นพี่ไปโดยปริยายเนื่องจากเลขสามนำหน้าไปแล้ว (แต่หน้ายังเด็กอยู่นะ) ในร้านที่ทำหลายคนเป็นเด็กเอแบค (เด็กมหาลัยเดียวกับเราไม่มีเลยอะ)  เขาจึงสนิทกันค่อนข้างเร็ว เพราะบางคนเป็นเพื่อนกันมาก่อนตั้งแต่เมืองไทย น้องอีกกลุ่มเป็นเด็กม.กรุงงเทพ มากันสามคนมาเรียนภาษาด้วยกัน พักด้วยกัน ทำงานด้วยกัน อือไม่เหงาดี   เพื่อนร่วมงานส่วนใหญ่ซึ่งเป็นรุ่นน้อง และผู้หญิงทั้งหมด ปัญหาที่เกิดกับคนมาใหม่อย่างเราคือ คนเก่า ที่ทำมาก่อนเราคนหนึ่งพูดอย่างอีกคนพูดอย่าง นึกออกไม๊คนนี้บอกต้องทำอย่างนี้นะ พอเราทำอีกคนเห็นบอกทำอย่างนี้ไม่ได้นะผิด เราก็งงสิ แล้วจะให้ทำยังไงละ แล้วร้านที่ทำช่วงเรามาฝึกงานคือมาฝึกทุกวัน แต่คนที่ทำประจำในแต่ละวันไม่ซ้ำหน้า คือวันจันทร์ก็คนหนึ่ง วันอังคารก็อีกคน เปลี่ยนไปเรื่อย  มาเจอคนหนึ่งก็บอกอย่างหนึ่ง มาเจออีกคนก็บอกอีกอย่าง  ทำตามคนหนึ่งอีกคนบอกผิด คือมันมั่ว เอาแค่เรื่องง่ายๆแค่ตักข้าวใส่หม้อคนหนึ่งบอกเอาถ้วยตักเลยเร็วดี พอเราเอาถ้วยตัก อีกคนมาเจอบอกทำงั้นได้ไงเดี๋ยวมันสกปรก  พอเอาทับพีตักอีกคนมาเห็นบอก โอ้ยงี้ช้าตายเลย  บางทีงงเฮ้ยแค่ตักข้าวอะไรนักหนาตักยังไงก็เอาเหอะให้มันเสร็จก็พอ  ถามตอว่าแล้วทำไมเราต้องเกรงใจคนทำงานเก่าๆมากมาย ทั้งๆที่เจ้าของร้านบอกไม่ต้องไปฟังมากคนเก่าบางทีก็สอนผิดๆ แต่ที่ต้องเกรงใจเพราะ จริงๆเจ้าของร้านนี้เขาไม่อยู่ร้านเท่าไร  ดังนั้นเขาไม่รู้หรอกว่าเราทำงานเป็นไง แต่เขาจะใช้วิธีถามจากเพื่อนร่วมงาน ถ้าเพื่อนร่วมงานไม่พอใจ แล้วบอกคุณทำงานไม่ดีก็จบ…

งานร้านอาหารไทยในซานฟรานซิสโก

ตอนนี้ Blog ย้ายที่อยู่ใหม่แล้วค่ะ ที่ WWW.thaiinamerica.com โพสเดิมยังอยู่ และมีโพสใหม่ๆให้อ่านค่ะ วันแรกในการทำงานในร้านอาหารไทยในซานฟรานซิสโก  ลืมบอกไปร้านอาหารไทยส่วนใหญ่ไม่มีเครื่องแบบส่วนใหญ่เท่าที่เห็นจะใส่สีดำ ร้านที่ทำกางเกงอะไรก็ได้ แต่เสื้อสีดำไม่จำกัดแบบ ส่วนใหญ่ก็ใส่กางเกงยีนส์เสื้อยีดสีดำกัน แต่หลายร้านสีดำเหมือนกันแต่ต้องเป็นเชิ้ต กางเกงผ้า ตรงนนี้เป็นอะไรที่ผิดพลาดมากๆจากข้อมูลที่ตัวเองได้ก่อนมาอเมริกา เพราะถามเพื่อนที่เคยอยู่อเมริกาเขาบอกส่วนใหญ่ใส่เสื้อสีขาวกางเกงดำ แต่กลายเป็นร้านส่วนใหญ่ในซานฟรานที่เห็นใส่สีดำมากกว่าสีขาว ตรงนี้ที่เล่าไม่ใช่อะไร ตัวเองก่อนมาเพื่อนบอกเขาใส่เสื้อสีขาวทำงานกันในร้านอาหารไทย เราก็ขนมาสิค่ะเสื้อเชิ้ตขาว กลายเป็นไม่ได้ใช้เลย สีดำไม่ค่อยมีก็ต้องซื้อใหม่เยอะแยะ ส่วนรองเท้าส่วนใหญ่คนทำเสริฟก็ใส่อะไรที่เดินได้สะดวก เพราะต้องเดิน ยืนเป็นเวลานาน ร้านที่ทำทุกคนใส่รองเท้าผ้าใบกันหมดมันสะดวกดี  จบเรื่องการแต่งตัวดีกว่า วันแรกที่มาทำงานจำได้ว่าเป็นวันพุธ ลูกค้าเลยไม่มากนัก ที่ร้านมีคนทำเสริฟอยู่แล้วสามคนสำหรับวันพุธ (วันเสาร์อาทิตย์จะมีพนักงานมากกว่าปกติ) เรามาฝึกงานก็กลายเป็นสี่คน รวมกับพนักงานต้อนรับและบาร์เทนเดอร์อีกอย่างละคน  ส่วนในครัวมีพ่อครัวแม่ครัวสี่คนไทนสองคน แม็กซิกันสองคน ไม่ต้องแปลกใจ แต่ตัวเองตอนแรกก็งง เอ้ร้านอาหารไทยทำไมพ่อครัวแม็กซิกันซะงั้น ไม่ใช่แค่พ่อครัวคนล้างจานอีกคนก็แม็กซิกันเช่นกัน อย่างที่บอกในซานฟรานและเมืองอื่นๆในแคลิฟอเนียมีคนแม็กซิกันค่อนข้างเยอะ งานหนักๆหลายๆอย่างเช่นล้างจานหลายร้านนิยมจ้างคนงานชายชาวแม็กซิกัน ค่าแรงก็คงถูกพอๆกับจ้างคนไทยหรือถูกกกว่าแต่น่าจะขี้บ่นน้อยกว่าคนไทยละมั้ง สำหรับคนที่มาทำงานเสริฟในร้านอาหารใหม่ๆ ซึ่งไม่เคยมีประสบการณ์ในการทำงานร้านอาหารมาก่อนเลย คือไม่เป็นงานเลย เขาจะยังไม่ให้เรารับออเดอร์เด็ดขาด เช่นตัวเองหน้าที่ที่ทำในตอนแรกๆคือ เสริฟน้ำ เติมน้ำ ยกอาหาร เก็บโต๊ะ จัดโต๊ะ เป็นหลัก ไม่ได้รับออเดอร์หรือเก็บเงินอะไรทั้งนั้น เพราะเขาต้องการให้เราชินและคุ้นเคย…

ประสบการณ์ทำงานร้านอาหารไทยในอเมริกา

ตอนนี้ Blog ย้ายที่อยู่ใหม่แล้วค่ะ ที่ WWW.thaiinamerica.com โพสเดิมยังอยู่ และมีโพสใหม่ๆให้อ่านค่ะ หลังจากที่เจ้าของร้านตกลงให้มาฝึกงาน วันรุ่งขึ้นก็เริ่มงาน ตรงนี้ต้องบอกก่อนว่าร้านอาหารไทยหลายร้านในซานฟรานทำเหมือนกัน คือให้เรามาลองฝึกงานดูก่อน บางร้านก็ให้เงิน (นิดหน่อยพอเป็นค่ารถ)  บางร้านก็ไม่ให้เลย แต่ที่ได้แน่นอนคือมีข้าวกิน  ถ้าถามว่าต้องฝึกงานกันนานแค่ไหนตอบยากแล้วแต่คนแล้วแต่ร้าน บางคนบอกฝึกเป็นเดือนกว่าจะได้เงินเต็ม บางคนอาทิตย์ สองอาทิตย์แล้วแต่ความคล่องแคล่วในการทำงาน แล้วก็แล้วแต่ร้านบางร้านคืออยากเอาเปรียบได้คนทำงานแต่จ่ายเงินถูก ก็อ้างให้ฝึกไปเรื่อยไม่มีกำหนด เขาทำอย่างนั้นได้เพราะคนมันล้นงาน คนไทยเยอะ นักเรียนเยอะ (อันนี้พูดถึงที่ซานฟราน เมืองอื่นอาจไม่เป็นอย่างนี้) คนต้องง้องานเราไม่ทำก็มีคนอื่นรอทำอีกเยอะมากกกก…….เป็นอย่างนี้ก็อย่างที่รู้คนไทยมาอเมริกางานแรกที่คิดว่าจะทำก็คือทำงานร้านอาหารไทย คิดเหมือนกันทุกคน  บางทีก็อดคิดไม่ได้ทำไมมันเอาเปรียบกันจังนะ ค่าจ้างทำงานร้านอาหารไทยปกติก็ต่ำกว่าค่าแรงขั้นต่ำประมาณครึ่งอยู่แล้ว แต่พอรับมาอ้างว่าต้องฝึกงานคือครึ่งของครึ่งอีกที แต่ทำไงได้ก็ต้องทำแหละ   ร้านที่ทำเปิดสิบโมงปิดสี่ทุ่ม ถ้าวันเสาร์ปิดเที่ยงคืน กะทำงานปกติเหมือนกันเกือบทุกร้านคือสองกะคือช่วงเช้าและช่วงเย็น ช่วงเช้าตั้งแต่ สิบโมงเช้าถึงห้าโมงเย็น ช่วงเย็นก็ห้าโมงเย็นจนปิดร้าน  ตัวเราเองได้ทำกะเย็น เพราะเราทำงานแบบผิดกฎหมายเขาบอกไม่อยากให้ทำเช้าเผื่อเจ้าหน้าที่มาตรวจเขาจะเดือดร้อน  จริงๆอยากทำเช้า เพราะร้านไกลจากที่พักมากพอสมควรแล้วเราเองก็ไม่มีรถขับ กลับดึกก็น่ากลัวพอสมควร คนทำกะเย็นกว่าจะได้กลับบ้าน ร้านปิดสี่ทุ่มก็จริงอยู่แต่บางครั้งมีลูกค้าเข้ามาเกือบสี่ทุ่ม ก็ต้องรับ นั่งไปกินไปคุยไป กว่าโต๊ะสุดท้ายจะกลับบางครั้งเกือบห้าทุ่มก็มี โต๊ะสุดท้ายกลับ ปิดบัญชี กินข้าว เก็บกวาด ทุกอย่างก็เกือบเที่ยงคืน  เราเองก็ไม่ชินเพราะที่ผ่านมาทำงานออฟฟิตเต็มที่ดึกๆก็สามทุ่ม…

ซานฟรานซิสโก (ภาค2) City of San Francisco

เล่าต่อเรื่องซานฟรานซิสโก มาอยู่ที่นี่สบายใจอย่างหนึ่งคือ ที่นี่มีคนเอเชียเยอะ ถ้าถามว่ามีคนไทยเยอะไม๊ที่นี่ต้องบอกว่าเยอะทีเดียว บางทีถ้าเทียบกับแอลเออาจเยอะกว่าด้วยซ้ำอันนี้ถ้าเทียบพื้นที่ ที่นี่เล็กกว่าแอลเอเยอะ เรียกว่าเดือบทุกครั้งที่เดินออกจากบ้านจะต้องเจอคนคนอย่างน้อยสองคนแหละ ถามว่ารู้ได้ไงว่าคนไทย ก็ได้ยินเขาคุยกันดิ เกือบทุกครั้งที่ออกจากบ้านจะต้องได้ยินเสียงคนไทยคุยกัน ตามถนน ห้าง สถานที่ราชการ รถเมล์ รถใต้ดิน ไม่รวมร้านอาหารไทย ก็คิดเอาเองว่าเยอะไม๊ ข้ามเรื่องคนไทยที่นี่ไปก่อน ซานฟรานซิสโกเรียกว่าเป็นเมืองที่มีความหลายหลายของประชากร มีทั้งคนขาว คนดำ คนสแปนิช แม็กซิกัน คนเอเชีย (จีน เวียดนาม เขมร ไทย ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ และอื่นๆ) คนแขก คือคนอินเดีย คนปากีสถาน เยอะมาก เรียกว่ามาที่นี่เราจะดูธรรมดาไปเลย แตกต่างจากบางแห่งในอเมริกา (อันนี้แฟนบอกมา) ที่บางแห่งมีแต่คนขาว คนประเภทอื่นๆน้อยมาก ดังนั้นอยู่ที่นี่ค่อนข้างสบายใจไม่มีการดูถูกหรือแบ่งแยกเรื่องสีผิว (บางทีอาจมีบ้างแต่น้อย) และหลายคนบอกว่าแคลิฟอเนียผู้คนเป็นมิตรมากกว่าหลายที่ในอเมริกา ตามห้าง หรือสถานที่ราชการ จะพบว่าพนักงานส่วนใหญ่เป็นคนเอเชียเยอะมาก คืองานประเภทได้เงินเดือนน้อย ใช้ทักษะไม่มากประมาณนั้น เขาบอกว่าคนขาว(ก็ฝรั่งนะนะ) ไม่นิยมทำงานราชการเพราะรายได้น้อย และในความคิดของเขาระบบบริหารจัดการไม่ดี ดังนั้นเวลาไปติดต่อสถานที่ราชการหลายที่เช่นขนส่งที่ทำเรื่องใบขับขี่ ไม่มีคนขาวซักคน (หรือมีแต่ทำงานบริหารด้านในเราไม่เห็น) ในสถานที่ราชการหลายแห่งที่นี่จะมีแบบฟอร์มให้เลือกสามภาษาคือ…

ซานฟรานซิสโก แคลิฟอเนีย San Francisco California

อย่างที่บอกซานฟรานซิสโกเป็นเมืองที่สวยมากเมืองหนึ่ง อากาศดีคือไม่หนาวจนเกินไปตอนนั้นช่วงเดือนมีนาคม อยู่ที่ประมาณ สิบห้าดีกรีเซลเซียสได้ เมืองในแคลิฟอเนียภาพรวมอากาศจะเย็นตลอดปีไม่มีร้อน ช่วงซัมเมอร์ก็จะอุ่นขึ้นแต่ไม่ร้อนอากาศเย็นสบาย ส่วนหน้าหนาวก็ไม่หนาวจัด ทั่วไปไม่มีหิมะนอกจากบนภูเขาสูงๆ ถือว่าเป็นรัฐที่น่าอยู่มากที่สุดก็ว่าได้ และด้วยความที่มันน่าอยู่ทำให้ค่าครองชีพที่นี่ค่อนข้างแพง โดยเฉพาะซานฟรานซิสโก อาจเป็นเมืองที่แพงที่สุดในแคลิฟอเนีย เขาว่าแพงกว่าแอลเอด้วยซ้ำ ที่ค่าครองชีพที่นี่แพงอาจเพราะสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆการคมนาคม ระบบขนส่งสาธารณะค่อนข้างดี คือที่นี่ไม่จำเป็นต้องมีรถส่วนตัว เนื่องจากมีรถเมล์ทุกเส้นทาง และรถไฟใต้ดิน รถไฟราง รถราง เป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองในอเมริกาที่เดินทางไปไหนมาไหนได้สะดวกโดยไม่จำเป็นต้องมีรถยนต์ ซานฟรานซิสโกเป็นเมืองที่มีพื้นที่ไม่มากนัก และค่อนข้างหนาแน่นแทบไม่มีพื้นที่ว่าง อาคารส่วนใหญ่จะติดๆกันหมด เป็นเมืองที่มีความหนาแน่นเป็นอันดับสองรองจากนิวยอร์ก และที่น่าสนใจคือเป็นเมืองที่เหมือนอยู่บนเนินเขา เวลาเดินหรือขับรถในหลายๆจุดจะเหมือนเดินขึ้นเขา ลงเขา บางคนไม่ชอบบอกว่าขับรถลำบาก แต่นั่นทำให้ที่นี่ดูสวยงามและน่าดึงดูด ด้วยความเป็นเมืองที่อยู่บนเนินเขาประกอบกับอาคารส่วนใหญ่ (บางส่วน) เป็นสไตล์วิคตอเรียและส่วนใหญ่มีขนาดไม่ใหญ่นัก รวมทั้งเป็นเมืองที่ติดทะเลด้านหนึ่งเป็นหมาสมุทรแปซิฟิก อีกด้านเป็นซานฟรานซิสโก เบย์ จึงไม่แปลกใจที่เขายกย่องว่าเป็นเมืองที่โรแมนติกที่สุดในอเมริกา แต่ด้วยความเป็นเมืองที่มีความเป็นเมือง City สูงมากเมืองหนึ่งทำให้มีจำนวนประชากรค่อนข้างมาก บางย่านก็ไม่น่าดูซักเท่าไร จริงๆแล้วก็คงเป็นเหมือนกันทุกที่คือมีทั้งส่วนที่สวยงามและส่วนที่อัปลักษณ์ หลายจุดค่อนข้างสกปรก หลายจุดมีคนจรจัดพักอาศัยริมถนน ขยะเกลื่อนกลาดตามฟุตบาท แน่นอนถ้ามาแบบท่องเที่ยวก็จะเห็นแต่จุดที่สวยงาม แต่ถ้ามาอยู่จริงๆก็จะพบว่าหลายจุดมันไม่น่าโรแมนติคเลยซักนิด ยังไม่จบค่ะติดตามตอนต่อไปนะค่ะ